De pen van Jannie

De pen…
Nou eindelijk, daar is ie dan, de pen.
Ik ben wel ’n praatster maar geen schrijfster.
10 Jaar geleden begon dit gezellige avontuur. Er wordt ’n nieuw koor opgericht zei ons Marja. Ga je mee….natuurlijk ging ik mee.
En onvoorstelbaar, hoeveel mensen daar waren op de eerste avond. En mooi om te zien hoeveel er nu nog van het eerste jaar bij zijn. Ik kan hier geen 10 jaar volpraten, maar wat hebben we het gezellig.
De optredens, het ene leuker dan het andere, maar meestal gaan we er vol enthousiasme naar toe. Dat zie je aan de opkomst.
De repetities, druk bezocht, vaak te rumoerig, maar daar proberen we vanaf nu allemaal aan te denken.
Verschillende locaties en wie weet volgend jaar.
Verschillende akties, zoals Saté en worstenbroodverkoop. Spek de clubkas ,loterijen bij korendagen enz. Iedereen draagt dan z’n steentje bij.
En zo kwam er ’n mooi spaarpotje voor ons 10 jarig bestaan van afgelopen Zaterdag. Want wat was het ’n GEWELDIG mooie dag, van begin tot eind.(voor sommige wel heel laat).
Grote dank aan het Bestuur, die het niet altijd makkelijk hebben met zo’n grote groep, om alles in goede banen te leiden.
Zij hebben hun uiterste best gedaan om dit allemaal voor elkaar te krijgen.
En dan die boeken van 10 jaar,prachtig Maria, Chapeau !!
Ook met minder leuke dingen zijn we er voor elkaar. Ik heb dit zelf al ’n paar keer ervaren, en wat ben je dan toch blij met alle lieve berichtjes, bezoekjes, telefoontjes enz.
Ik hoop nog heel lang bij dit mooie clubke te horen, en nog veel zangplezier te beleven !!

Groetjes Jannie van Noije

en ik geef de pen door aan Carla van Riel


De pen van Greet Verhoof

Nou wat moet ik nu toch allemaal vertellen over ons koor.

Buiten dat het heel gezellig is, het is voor mij, buiten het zingen, echt m’n uitgangsavond.
Heel fijn is het dat je je bijna familie voelt😂. Niemand wordt buiten gesloten we kletsen
wat af en luisteren heel goed naar Theo waar we veel van leren.

Het is voor mij ’n gemis als het ‘n keer geen repetitie is, en optreden vind ik ook heel leuk.
Meer weet ik niet te vertellen maar wil de pen doorgeven aan
Jannie van Noije


De pen van Karin Gelderblom

Net voor de vakantie bezocht ik de site van Vitamine C en zag dat de pen aan mij was doorgegeven.  Maar zoals ik al zei was het bijna vakantie en is het mij helaas ontschoten om meteen in de pen te klimmen.
Daarom werd ik er bij het begin van het muzikale seizoen door Loes nog eens aan herinnerd om nu toch maar eens aan de slag te gaan.  En ja daar ga ik…

Mijn gedachten gaan daarbij meteen terug naar 1 juli, een zonovergoten dag in Oisterwijk, we mochten daar op 3 verschillende podia onze klanken laten horen, het was erg warm die dag en daarom was er niet zoveel publiek maar de mensen die er waren genoten zichtbaar van onze optredens.
Al snel werd duidelijk dat een dagje korenfestival ook een dagje gezelligheid is voor de leden onder elkaar, en dat betekent vrolijke gezichten, lachsalvo’s en veel herinneringen ophalen aan vorige festivals, kortom een prachtig stel mensen bij elkaar die samen zingen maar ook heel veel
samen delen.
Vorige week zondag was er een uitzending op de regionale zender van Oisterwijk gewijd aan dit korenfestival, ik heb het helaas niet gezien maar kreeg uit mijn omgeving heel veel leuke reacties, mijn schoonzus stuurde mij een app waarop ze mij verzekerde dat wij heel goed zijn en bij de beste hoorde in Oisterwijk.
Nou vraag ik je, mogen we dan trots zijn of niet?

6 weken vakantie…..met wel iedere week een uitnodiging om samen een drankje te doen   op een terrasje, soms met 6 mensen soms met 20 maar altijd gezellig!

En dan is de vakantie weer voorbij en komt er een uitnodiging om het seizoen te openen met een gezellig samenzijn, wat was het leuk om elkaar weer te ontmoeten en samen te midgetgolfen, wat hebben we een lol gehad, gekletst en nieuwtjes uitgewisseld, waarbij ook her en der opbeurende woorden nodig waren want ook de mindere kanten van het leven blijven ons clubje niet gespaard helaas.
Bestuur bedankt voor het organiseren van deze gezellige avond. We hebben genoten van de drankjes, de hapjes en het gezelschap van elkaar.  Op naar een nieuw muzikaal jaar waarin we met z’n allen prachtig op de foto staan, Marleen de vergaderingen voorzit met een heuse hamer, de kinderen van Greet  (de kip van Loes en Petra) hopelijk voorspoedig opgroeien, we hopelijk niet te veel leed te verwerken krijgen en we weer mooie nieuwe herinneringen gaan maken.

Ik geef bij deze de pen door aan…..Greet Verhoof


De pen van Mecheline Wijtvliet

Beste leden van vitamine C
Nadat ik door schoonzus Mieke meerdere keren aangespoord ben om vooral de doorgeefpen te gaan lezen (had hem nog nooit gelezen) heb ik hem toch maar eens geopend want ik moest hem natuurlijk lezen anders kwam er geen vervolg op de pen.
Ik had van Truus n.l. de eer gekregen om de volgen pen te schrijven.
Nu kan dat wel een eer zijn voor vele van jullie maar voor mij voelt het meer als een last op mijn schouders ik ben n.l. geen Nicci French , dus verwacht niet te veel van me. Maar ik zal mijn taak zo goed mogelijk proberen te volbrengen.
Ik zal maar beginnen met me eerst voor te stellen.
Ik heet Mecheline Wijtvliet en zoals je hebt kunnen lezen het schoonzusje van Mieke en tevens nichtje van Gerdien, Margreet en Maria de Kort.
Dus het voelde al een beetje vertrouwd aan met de familie om me heen toen ik ongeveer een half jaar geleden bij vitamine C kwam.
Ik ben toen maar tussen de Alten gaan staan want je moet met je zangcarrière toch ergens beginnen , je kunt het daarna nog altijd hogerop proberen.
Ik woon bijna 38 jaar in Loon op Zand , daar voor heb ik in Nieuwkuijk gewoond.
3 maart hadden we samen met het opleidingsorkest van Sophia een optreden in de Wetering.
Het was een flinke toestroom van muziekliefhebbers, maar wat wil je ook met die jonge bloemen (van Sophia)
Volgens de toeschouwers klonk het niet verkeerd , maar dat was waarschijnlijk te danken dat ik af en toe mijn mond hield als ik de tekst weer kwijt was.
Maar buiten deze gekkigheid was het een leuk , gezellig en voor mij een leerzaam optreden dat voor herhaling vatbaar is.
Na even gekeken te hebben in het rijtje van pen schrijvers heb ik Karin Gelderblom niet kunnen ontdekken dus die krijgt van mij de eer om de volgende pen te schrijven.
Mecheline.


De pen van Truus Skudlarek

Lieve Vitamientjes!
Zal me even voorstellen, ik ben Truus. Ik zit op de eerste rij bij de sopranen op de hoek, dit vanwege mijn dove oor.
Toen ik 8 jaar geleden graag bij het koor wilde, moest ik op de wachtlijst want die hadden ze toen. Peter Snoeren beloofde mij er op te zetten. Met regelmaat vroeg ik aan hem of ik er al bij kon. En zijn antwoord was steevast dat ik bijna eerste stond. Tot ik Elly tegen kwam op het Oranjeplein en vroeg hoe de stand van zaken was en hoorde dat ik al 1,5 jaar niet bijna erste op de wachtlijst stond. Ik stond er helemaal niet op :))
Maar goed, wisseling van het bestuur en met 2 maanden was ik dan echt lid.
Het koor was voor mij een warm bad. Na 3 weken kreeg ik Erica in het vizier en wij werden jut en jul. Het klikte meteen en ik adopteerde haar. Ik ben Johny en zij is Rijk. Ook buiten het koor doen we leuke dingen.
Wat ik fijn vindt aan het koor is dat we allemaal door 1 deur kunnen en er voor iedereen een luisterend oor is en saamhorigheid.
Maar natuurlijk ook het zingen op donderdag onder de bezielende leiding van onze Theo.
Er is veel humor en houden het soms niet droog. Dus kortom, van zingen word je blij!
De derde helft is ook heel gezellig. We drinken wat en zingen aan de bar.
En soms als er een optreden niet door kan gaan zoals vorig jaar in Grave gaan er toch koorleden naar toe. Komen we elkaar tegen en zingen spontaan mee met een vreemd koor, zeker Greet!
Dan treden we op voor 100 mensen op een leuk terras, dat was geweldig!
Ik ga het pennetje doorgeven aan Mechelien. Waarom? Zij articuleert het beste van het hele koor. Let op haar, we kunnen er iets van leren
Ik hoop dat ik Loes tevreden heb gesteld. Ze is niet groot maar heeft wel overwicht. Dit is iets tussen Loes en mij.
Ben blij met jullie allemaal en hoop nog jaren met jullie te zingen.
Liefs van sopraan Truuske, X


De pen van Mieke v. Noije

Krijg ik daar toch tijdens de vakantie de pen van mijn nichtjes.
Ja zelfs in de vakantie gekeken op de site van vit C en las daar wat de nichtjes voor mij bedacht hadden.
Ik zou nu toch wel veel tijd over hebben na de verbouwing van ons huis. Voor diegene die het nog niet weten, wij Harrie en ik hebben vorig jaar het huis gekocht van juffrouw Truus. Zij is altijd onderwijzeres geweest in Loon op Zand , veel mensen hebben bij haar in de klas gezeten en kennen haar dus. En dat huis had wel een flinke opknapbeurt nodig die inmiddels grotendeels is afgerond en wij wonen nu al weer een paar maanden met veel plezier in onze verbouwde woning. Maar dit terzijde.
VIT C, ja wat betekent dit voor mij:
Het is zingen, liedjes leren, optreden, ontspanning, kletsen met elkaar, saamhorigheid voor en met elkaar.
En zoals we allemaal weten is die saamhorigheid er zeker geweest in de afgelopen periode.

Een nieuw seizoen is weer begonnen waarin we met elkaar een Oktoberfest gaan beleven.
En zondag 15 oktober was het dan zover.
Wij  hadden voor deze gebeurtenis 4 Duitstalige liedjes ingestudeerd.  En ook deze liedjes moesten we uit het hoofd kennen. Nou dat viel voor mij nog niet zo mee want door vakantie heb ik de eerste 3 repetities gemist.
Maar vooruit we gaan ervoor en met hulp voor de mensen naast voor en achter mij moest het gaan lukken.
Het was een hele leuke gezellige middag mede dank zij de gastvrouwen Tina en Marina. Maar ook dank zij alle anderen die zich voor deze middag hadden ingezet.
Als gasten waren uitgenodigd: koor Nieuw Zuid uit Rotterdam en Hofkapel Nooit Gedacht.
Ieder verzorgde twee optredens en het koor Nieuw Zuid beet de spits af. De stemming zat er meteen al goed in.
Als laatste optreden kwam de Hofkapel en die wisten wel een feestje te bouwen.
Ik heb een leuke middag gehad waarin ik fijn heb gezongen. En als ik om mij heen keek zag ik iedereen genieten.
Nu mag ik de pen gaan doorgeven. Ik zou kunnen kiezen om deze door te geven aan familie immers keus genoeg, maar dat doe ik niet.
De pen gaat naar Henriette Cleijn

Groeten,
Mieke van Noije

 


De pen van Henriëtte Cleijn

Hallo allemaal.

Na het bericht van Mieke te hebben gelezen en mijn naam zag staan dacht ik, nou Mieke bedankt.
Een verslag schrijven is niks voor mij maar ik doe mijn best.
Een uitnodiging van de Levensgenieters.
We werden heel gastvrij ontvangen. Een mooie locatie in het Klavier in Kaatsheuvel. Koffie, thee en koek. Het was perfect. Ondanks de lage opkomst van ons koor en een krakend podium kwam ons koor goed uit de verf. Ik heb in ieder geval genoten.
Ook de Levensgenieters en het koor Zin in Zang uit Dongen hebben het publiek geweldig vermaakt.
We kijken terug op een geslaagde maar vooral een saamhorige middag met veel lol en plezier.
Groetjes van Henriëtte
Met veel plezier geef ik de pen door aan Truus Skudlarek


De pen van Gedien en Maria

Ik kreeg de pen van Petra maar ik had afgelopen maanden niet veel inspiratie. Dus bij mijn zus ten rade gegaan. Omdat we toch alles met z`n tweeën doen……….., besloten we samen onze zangcarrière te evalueren aan de hand van een aantal vragen en tevens vooruit te kijken naar onze muzikale toekomst.

Hoelang zijn wij (Gerdien en Maria) bij het koor?

  • We zijn lid vanaf het eerste moment dus………………………… al heel erg lang.

Hoe zijn wij eigenlijk bij het koor terecht gekomen?

  • Een vriendin van Maria dacht dat er een meezingavond was in Loon. Enthousiast als ze was, moesten we mee. Dus op naar de Mussenberg. Het bleek geen meezingavond te zijn maar het oprichten van een nieuw koor. De vriendin was er een blauwe maandag bij, maar wij dachten dat we zangtalent hadden……………… en bleven hangen.

Hebben we persoonlijke vooruitgang geboekt?

Na al die jaren moeten we tot onze spijt constateren dat wij maar weinig vorderingen hebben gemaakt. Wat kan daar de reden van zijn?

  • Misschien kletsen we te veel?
  • We kennen de teksten nog steeds niet van buiten, is het niveau voor ons te hoog?
  • We oefenen heel veul, maar misschien toch niet genoeg.
  • De mannen op de achterste rij brengen ons vaak van de wijs!
  • De een kan geen Engels en de ander is doof.
  • Of misschien zit muziek gewoon niet in onze genen

Dus beste mede koorleden, neem het ons niet kwalijk als we er weer eens naast zitten………………… we kunnen er echt niks aan doen.

Waarom zus nummer drie erbij?

  • Om ons niveau toch wat op te krikken. Ons Margreet zat vroeger namelijk bij Loduka en toen kon ze (als enige van de familie) goed zingen!

Hoe ziet onze muzikale toekomst eruit?

  • Nie veul beter………………………………………. Maar 1 ding is zeker, we komen nog steeds graag naar het koor, anders hadden we het niet zo lang vol gehouden.
  • Dus op naar ons 12,5 jarig jubileum.

Wie moet er nu een stukske schrijven?

  • We blijven in de familie…………….. dus Mieke -en voor ons nog steeds- Wijtvliet of Mieke van ome Raar. (En Mieke heeft nu vast tijd over want ze is klaar met verbouwen van het huis van juffrouw Truus).

We hebben veel zin in een nieuw zangseizoen en beloven minder te kletsen en meer ons best te doen. Ons Margreet zal op ons letten!

Hartelijke groeten,

Gerdien en Maria


De pen van Harrie Verhoeven

Hallo vitamine C ers,
Ja het moest een keer gebeuren. Ik heb de pen gekregen. Dus ben ik, na meerdere malen er aan herinnerd te zijn, er maar in geklommen.

Al lid sinds 19 januari 2012 ben ik al lid. 5 jaar al, en niet op de stoel hoeven staan om gelauwerd te worden. Laat ook maar want ik hou daar niet zo van.
Veel gebeurd in die 5 jaar zowel privé als met het koor. Privé gaat het met mij weer de goede kant op.
Wat wil je als je elke donderdag naar zo’n gezellig koor gaat, mijn dank daarvoor.
Vandaar de naam gezelligheidskoor vitamine C.
Wat er ook op mijn pad komt, de donderdag avond is geserveerd. Met het koor gaat het echt geweldig. Wat een sprongen hebben wij gemaakt zeg. Van een kwek koor naar een uitgebalanceerd koor.
Toen ik net lid was vertelde ik vaak “horen ze de mannen wel?”. Dat werd volmondig met een ja beantwoordt. Ik heb daar altijd mijn twijfels bij gehad.
Tijden veranderen, dat is veel besproken, maar nu heb ik echt het gevoel dat dat probleem geheel is opgelost. We hebben zelfs solo’s.
Wat ik bedoel is dat het koor steeds verder ontwikkeld en ik er nog steeds heel veel plezier in heb.
Ik heb nog een andere grote hobby, decor bouwen. Jullie hebben dat ook gemerkt en daar hebben jullie mij wel om gelauwerd, toegezongen zelfs. Ik was echt blij met de award maar zeker om jullie waardering. Dat zijn dingen die je voor altijd bij blijven.
Ook die woensdagavond, en de eerste weken van januari heb ik gereserveerd en kan ik niet komen repeteren of optreden. Ik wil jullie dan ook bedanken voor het plezier en, in moeilijke en mooie tijden, medeleven.
Volgens mij ben ik boven in de pen beland. Daar zit zo’n knopje waarmee je de stift mee kunt wegdrukken. Ik druk nu op die knop. Degene die de knop weer in gaat drukken en zijn verhaal mag opschrijven is: PIET als hij niet op vakantie is.

Allemaal de vriendelijke groeten,
Harrie Verhoeven.


De pen van Petra

Dank je wel Theo voor het doorgeven van de pen.
Loes en ik zijn al heel wat jaren bij het koor en met heel veel plezier!
In november 2012 kwamen we eigenlijk luisteren naar Behoorlijk Bekoorlijk die toen te gast waren bij het korenfestival. Toen hoorden we ook Vitamine C zingen!
Eenmaal thuis keken we elkaar aan en dachten allebei hetzelfde: wat een leuk koor Vitamine C.
Zou dat iets voor ons zijn?
Een hetero koor haha. Toch maar de stoute schoenen aangetrokken en ja hoor, we stonden op de wachtlijst.
In januari 2013 mochten we komen om een repetitie bij te wonen en dat was ons erg goed bevallen. Zo’n hechte groep en nieuwe leden worden hartelijk ontvangen en meteen opgenomen. Is eigenlijk best bijzonder, toch?
We zijn nu al wat jaren verder en iedere donderdag krijg ik letterlijk vitamine C.
Ook ons Loes is gegroeid (figuurlijk dan hum) en haar functie als ‘”Loes bij de hand” en uiteraard de muziek doet ze met veel plezier.
Dat we nog maar vele jaren samen mogen genieten van het zingen, onder leiding van ons Theo komt dat helemaal goed.
Allemaal de greotjes en bednakt (schreef ooit een collega met dyslexie)
Ik geef de pen door aan Gerdien.